Zalving van de Heilige Geest

De Pinksterbeweging kenmerkt zich door het zich - naar Paulus woorden (1 Cor. 14:1) - uitstrekken naar de vervulling, werking, gaven en vrucht van de Geest (Gal. 5:22).
Paulus hecht grote waarde aan de werking van de Geest, in navolging op Christus in het Johannes Evangelie.
In begin van de 20e eeuw ontstond in Azusastreet de bekende opwekking, die vervolgens de wereld over gegaan is.

Dit artikel wil specifiek ingaan op de zalving van/door de Heilige Geest.

Inleiding

Wat bedoelen we eigenlijk als we spreken over de zalving van de Heilige Geest?

In dit beknopte artikel gaan we onderzoeken wat de Bijbel zegt over zalving en wat het betekende in het leven van de Here Jezus. Mag de zalving van de Heilige Geest ook een plaats in ons leven hebben en zo ja, wat moeten wij ons daarbij voorstellen?

 

Zalving in de bijbelse geschiedenis

Toen Mozes de tabernakel in de woestijn opgebouwd had, als tent van ontmoeting, sprak God tot hem om de tent te zalven. “Dan moet u de zalfolie nemen en de tabernakel met alles wat zich erin bevindt, zalven. U moet hem heiligen met alle bijbehorende voorwerpen, dan zal hij heilig zijn” (Ex.40:9). Toen hij de opdracht voltooid had, “… overdekte de wolk de tent van ontmoeting, en de heerlijkheid van de HEERE vervulde de tabernakel “( Ex.40:34).

Eeuwen later verklaart het evangelie van Johannes dat het Woord God is en dat dit Woord “… vlees is geworden en heeft onder ons gewoond (getabernakeld, pbs) en wij hebben zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid als van de Eniggeborene van de Vader, vol van genade en waarheid” (Joh.1:14).

Vandaag zijn wij als gelovigen, de tempel van de Heilige Geest. ”Of weet u niet, dat uw lichaam een tempel (tabernakel, pbs) is van de Heilige Geest, Die in u is en Die u van God hebt ontvangen, en dat u niet van uzelf bent? U bent immers duur gekocht. Verheerlijk daarom God in uw lichaam en in uw geest, die van God zijn” (1Kor.6:19-20).

Opvallend is het gebruik van de woorden heerlijkheid van God in alle drie situaties. De heerlijkheid van God kan wonen in een geheiligde tabernakel én een geheiligd leven. De zalving werkt heiliging uit, waarin Gods aanwezigheid, Gods heerlijkheid zichtbaar wordt.

In het Oude Testament werden de woorden (toe)wijding en zalving afwisselend gebruikt in het protocol van de aanstelling van priesters, zoals Aäron. De instructies waren duidelijk: “… en hen zalven, wijden en heiligen, zodat zij Mij als priester kunnen dienen” (Ex.28:41; Lev.21:10).

In feite zien wij dat er aan de destijds gangbare posities en bedieningen van een dienstknecht van God een protocol van zalving voorafging. De profeet werd gezalfd om de boodschapper van God te zijn (1 Kon.19:16). De priester werd gezalfd om heilig te zijn voor het aangezicht van God om het volk te ondersteunen in hun dienst aan de Here (Lev.8:12). En de koning werd gezalfd, opdat de Geest van de Here krachtig op hem zou rusten om het volk te leiden en te beschermen (1 Sam.16:13).

 

Jezus en zalving

Deze drie opdrachten, die van de profeet, priester en koning, zien wij samenkomen in de Here Jezus als Hijzelf de profetie van Jesaja aanhaalt en op Zichzelf betrekt: “De Geest van de Heere is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen (=profeet),

om te genezen die gebroken van hart zijn (=priester), om aan gevangenen vrijlating te prediken (=koning) en aan blinden het gezichtsvermogen (=priester), om verslagenen weg te zenden in vrijheid (=koning), om het jaar van welbehagen van de Heere te prediken (=profeet)” (Luk.4:18-19).

Doel

We zouden de taakomschrijving van Jezus in twee speerpunten kunnen vatten: betrokken zijn bij mensen en Gods reddingsplan communiceren. Daarvoor had God Hem gezonden in deze wereld en tot deze taak werd Hij gezalfd. Het uitvoeren van deze taak vroeg om heiliging, gebed en gehoorzaamheid. Alle drie krijgen gestalte in het leven van Jezus. De schrijver van de Hebreeënbrief beschrijft Jezus als: …”heilig, onschuldig, onbesmet…” (Heb.7:26). Hij bleef voortdurend communiceren met de Vader in gebed en de uitvoering van Gods reddingsplan voor de mensen vroeg van Hem ultieme gehoorzaamheid. Paulus zegt van Jezus dat “…Hij Zichzelf vernederd heeft en gehoorzaam is geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood” (Fil.2:8).

Zalving

Aan het begin van Zijn bediening laat Jezus zich dopen. Menselijkerwijs gesproken hoefde Jezus niet gedoopt te worden, want Hij was zonder zonde. Immers de doop is het teken van afwassing van zonden. Maar daarmee toonde Hij de kern van Zijn gehoorzaamheid, zonder voorbehoud. God, de Vader reageerde hierop met de woorden: “Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb!” (Mat.3:16-17). En de Geest van God daalde neer uit de Hemel als een duif en kwam op Jezus. Voor het oog van de massa werd Jezus gezalfd met de Heilige Geest in het beeld van een duif. Hij werd bekrachtigd voor Zijn aardse bediening. Lucas beschrijft de gebeurtenis in Hand.10:38 als volgt: “…hoe God Jezus van Nazareth gezalfd heeft met de Heilige Geest en met kracht…”

Duif als symbool

Een duif is het symbool van vrede, zachtmoedigheid, passie en kracht. Deze symbolen zijn herkenbaar en tastbaar in de bediening van Jezus. Hij sprak woorden van vrede en deelde vrede uit (Joh. 14:1,27; 16:33; 20:19,26). Jezus sprak over zichzelf als zachtmoedig en nederig van hart en nodigde de mensen om Hem heen uit om van Hem te leren (Mat.11:29). Een duif speelde ook een belangrijke rol in het brengen van offers, de passie in aanbidding en dienstbaarheid. Als laatste is de duif een toonbeeld van kracht in zijn zwakheid. Jezus toonde kracht in zwakheid en Paulus zei dat hij machtig was, wanneer hij zwak was (2 Kor.12:10b).

 

Belofte van zalving voor de individuele gelovige

Toen het einde naderde van Zijn aardse leven, delegeerde Jezus Zijn taken aan Zijn volgelingen. Tegelijkertijd beseft Hij dat dit niet zou lukken zonder de hulp van de Heilige Geest. In Joh. 20:21-22 zegt Hij tot hen: “Vrede zij u! Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zend Ik ook u. En nadat Hij dit gezegd had, blies Hij op hen en zei tegen hen: Ontvang de Heilige Geest.”

Het complete pakket van zalving, heiliging en aanwezigheid van God door de Heilige Geest legde Jezus neer op de schouders van al zijn volgelingen. Hij benadrukte daarbij het doel in Hand. 1:8 “maar u zult kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn...” Toen

deze belofte van Jezus vervuld werd op de Pinksterdag en alle volgelingen de vervulling van de Heilige Geest ontvangen hadden, vroegen de omstanders zich af wat het te betekenen had. Toen sprak Petrus de befaamde woorden: “…voor u is de belofte en voor uw kinderen en voor allen die veraf zijn, zovelen als de Heere, onze God, ertoe roepen zal” (Hand.2:29).

Met die woorden ligt de belofte van de Heilige Geest ook op ons bordje. Ook voor ons is de belofte van bekrachtiging en vervulling met de Heilige Geest. Daarmee betreden wij de dimensie van de Geest, waarin we ons kunnen bewegen onder de zalving van de Geest.

 

Conclusie

Zalving kan niet losgemaakt worden van heiliging in je leven en de aanwezigheid van God door Zijn Heilige Geest. In populaire begrippen wordt zalving wel benoemd als een bovennatuurlijke werking van de Heilige Geest. In bijbels begrip is zalving echter een toewijding aan God in heiligmaking, waardoor God aanwezig kan zijn door Zijn Heilige Geest en mensen aangeraakt worden. Dat is een subtiel verschil, maar legt wel de focus bij de juiste persoon. Het gaat om de Geest van God, die iemand in nood wil aanraken en daarbij ons als geheiligd kanaal wil gebruiken.

Artikel van Peter Sleebos (algemeen voorzitter VPE, september 2013)

Met gebruikmaking van de Bijbel in herziene Statenvertaling

  VPE Facebook pagina VPE twitter pagina VPE rss pagina
© 2017 Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten | Disclaimer | Sitemap | Contact