Geloven is relatie hebben en relatie hebben is elkaars aanwezigheid opzoeken. In dit artikel zal het dit keer dan ook gaan over de zoektocht naar Gods liefdevolle aanwezigheid. En in het kader van dit onderwerp is het misschien goed om eerst even stil te staan bij Kerst.

Met Kerst vieren wij namelijk dat Jezus er alles aan heeft gedaan om in onze aanwezigheid te komen. Dit laatste vond ik wel een mooie gedachte. We hebben het altijd maar snel over hoe wij op zoek zijn naar God, maar eigenlijk is het God die het eerst op zoek ging naar ons. We vieren dat God de eerste stap zette door Zijn Zoon in onze wereld in onze aanwezigheid te laten komen en we weten allemaal waarvoor. We weten allemaal dat Hij de weg naar de Vader opende, het voorhangsel deed scheuren, zodat wij het Heilige der Heilige mogen binnen gaan om daar voor Gods aangezicht te verblijven.

Maar wat houdt het in om in Gods aanwezigheid, in het Heilige der Heilige te komen. Kan je daar zomaar binnenwandelen of moet je eerst al je zonden belijden? Voor een antwoord op die vraag is het misschien goed om eerst eens te kijken hoe dat gebeurde in het Oude Testament. We lezen hierover in Leviticus 16. Als je dit hoofdstuk begint te lezen dan merk je al snel op dat het heel heftig begint. Er staat gelijk al een vermelding dat de zonen van Aäron gestorven waren toen zij voor het aangezicht des Heren waren genaderd. Vervolgens krijgt Aäron instructies: Het eerste wat hij moet doen is zich wassen, vervolgens moet hij speciale Heilige kleding aan doen, daarna moet hij een offer ter verzoening brengen voor zichzelf en zijn eigen gezin, om vervolgens gereinigd en geheiligd verzoening voor het hele volk tot stand te brengen. Maar voordat hij dat mag gaan doen moet hij eerst een reukoffer brengen.

Een hele ceremonie dus voordat er überhaupt verzoening kon plaatsvinden. Nu is het mooie dat wij, zo schrijft de schrijver van de brief aan de Hebreeën, naar binnen mogen gaan omdat het bloed van Christus ons nog veel meer reinigt dan het bloed van een stier welke de hogepriester voor zichzelf en zijn gezin ter verzoening offerde (Heb. 9:14). En ook als we verder lezen zien we dat Christus in alles voorziet. In Hebreeën 10:19-22 staat dan ook: "Daar wij dan, broeders, volle vrijmoedigheid bezitten om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus, langs de nieuwe en levende weg, die Hij ons ingewijd heeft, door het voorhangsel, dat is, zijn vlees, en wij een grote priester over het huis Gods hebben, laten wij toetreden met een waarachtig hart, in volle verzekerdheid van het geloof, met een hart, dat door besprenging gezuiverd is van besef van kwaad, en met een lichaam, dat gewassen is met zuiver water." (Bij het gewassen worden met zuiver water mogen wij trouwens denken aan de doop. In de doop worden wij niet alleen gewassen maar volgens Galaten 3:27 ook bekleed met Christus.) Samengevat zien we hier dus dat Christus niet alleen de weg naar het Heilige der Heilige opende maar ons ook in staat stelt om daar te komen. Het is Jezus die ons niet alleen wil redden maar ook wil heiligen (Hebr. 10:10). Het enige wat wij moeten doen is vertrouwen in het offer van Christus en geloven dat wij op grond daarvan bij God in het Heilige der Heilige mogen zijn. Hebr. 10:19-22 roept ons op om te komen in geloof.

Maar als wij dan naar binnen gaan in het Heilige der Heilige wat treffen wij daar dan aan en wat is de functie of betekenis daarvan? Nu het eerste wat wij tegen komen in het Heilige der Heilige is het reukoffer altaar (Hebr. 9:4). Als we in de Bijbel gaan kijken wat de betekenis is van het reukwerk dan komen we er al snel achter dat het reukwerk in de bijbel staat voor de gebeden van de heiligen (Openb. 5:8 en Ps. 141:2). Te denken valt dan aan de gebeden waarmee mensen God eren, de aanbiddende gebeden, het eerbewijs voor Hem.
Daarnaast zorgde het reukoffer in het Oude Testament ervoor dat er een soort wolk ontstond zodat de hogepriester niet door Gods aangezicht werd gedood (Lev. 16:13). Met deze notie in ons achterhoofd is de oproep die staat in Hebr. 12: 28 en 29 ook wat duidelijker: "Laten wij derhalve, omdat wij een onwankelbaar koninkrijk ontvangen, dankbaar zijn en hierdoor God vereren op een Hem welbehagelijke wijze met eerbied en ontzag, want onze God is een verterend vuur."

Als wij dan dus vol ontzag en vol dankbaarheid het Heilige der Heilige verder binnen gaan dan komen we te staan voor de ark. In de ark zaten en zitten drie dingen: De tafelen van het verbond, de gouden kruik met manna en de stok van Aäron (Hebr. 9:4). Bij de tafelen van het verbond, de twee stenen met daarop de wet, de basis van het verbond, hebben wij vaak wel een beeld. De andere twee voorwerpen hebben denk ik wat uitleg nodig.
De kruik met manna bracht het volk in herinnering, dat God zou voorzien in het dagelijkse brood, dat God altijd zorgt voor zijn volk (Exodus 16). De staf van Aäron bracht het volk in herinnering, dat God Zijn leiders aanstelt en geen opstand duldt (Numeri 16:1-17:10).

Als wij het Heilige der Heilige betreden moeten wij dan ook beseffen dat Gods wil ons bekend is gemaakt via de wet, dat God zal voorzien in onze noden en dat God leiders over ons heeft aangesteld die we moeten respecteren.

En dan verder als je de ark in zijn geheel ziet met de cherubs, wat voor betekenis heeft dat dan? Waarom staan daar boven op die ark cherubs en wat is daar de betekenis van. Ook daar valt het één en ander over te lezen in de Bijbel. Het meest bijzondere vond ik de verklaring die de psalmen geven. In twee psalmen kwam ik namelijk tegen dat God op de cherubs troont (Psalm 80:2 en Psalm 99:2). Als we de ark gaan zien als een soort afspiegeling van Gods troon dan wordt wel meer duidelijk. Dan wordt duidelijk waarom de schrijver van de Hebreeën brief oproept om te komen naar "de troon van genade" - de ark was immers de plaats waarop verzoening plaatsvond - en ook wordt het duidelijker waarom we in het boek openbaring reukoffers tegenkomen in de troonzaal van God. Eigenlijk zien we dat het Heilige der Heilige een afspiegeling is van Gods troonzaal (Hebr. 8:5).

Maar als het Heilige der Heilige de plaats is waar God troont dan is dat ook de plaats waar wij ons behoren te onderwerpen aan Gods wil (1 Pet. 5:6) en waar wij van God autoriteit ontvangen om over deze wereld te heersen (Ps. 103:19). God heeft ons niet voor niets uitgekozen als koninklijke priesters (1 Pet. 2:9-10 en Openb. 1:6 en 20:6).

Daarnaast, als we weer verder gaan kijken, dan zien dat het Heilige der Heilige waar de ark
staat een plaats is van rust en sterkte. Zo staat er in 2 Kronieken 6:41 bij de inwijding van de tempel: "En nu, HEERE God, maak U op tot Uw rust, Gij en de ark Uwer kracht; laat Uw priesters, HEERE God, met heil bekleed worden, en laat Uw gunstgenoten over het goede blijde zijn." Dit zelfde zien we terug in Psalm 132 vers 8 en niet geheel verbazend in de brief aan de Hebreeën namelijk in hoofdstuk 4 waar o.a. staat: "Laten wij daarom op onze hoede zijn, dat niemand van u, terwijl nog een belofte van tot zijn rust in te gaan bestaat, de indruk zou wekken achter te blijven."

Ook zien we in de Bijbel dat de plaats waar de Ark stond, de plaats was waar God tot mensen sprak. Zo staat er in Numeri 7:89: "Telkens wanneer Mozes de ontmoetingstent binnenging om met de Heer te spreken, hoorde hij de stem van de Heer boven het deksel van de verbondskist, tussen de cherubs. De Heer sprak met Mozes, zoals hij had beloofd." Naast deze tekst zien we bijvoorbeeld ook dat Samuël voor het eerst woorden van God kreeg toen hij sliep in de tent waar de Ark stond (1 Sam. 3:3).

Het laatste wat ik over het Heilige der Heilige wil zeggen, is dat het de plaats is waar Gods heerlijkheid verschijnt. Heel mooi staat dit beschreven in 2 Kronieken 6:36-7:3 waar we lezen dat God het gebed van Salomo beantwoord en de tempel vult met Zijn heerlijkheid waardoor zelfs de priesters niet meer overeind konden staan. Het neerdalen van Gods vuur en heerlijkheid op Zijn huis de tempel, deed mij sterk denken aan Pinksteren toen God met Zijn vuur en heerlijkheid neerdaalde op Zijn gemeente, nadat die gemeente Gods aanwezigheid had gezocht. Ik geloof dan ook dat God niet alleen de tempel van Salomo wil vullen met vuur en heerlijkheid maar ook de tempel van ons hart.

De conclusie die ik zelf wil maken is deze: Als wij verlangen naar meer van Gods kracht, van Zijn heerlijkheid, Zijn heerschappij, Zijn profetisch spreken en van Zijn rust dan moeten wij ingaan in het Heilige der Heilige, dan moeten wij Gods aanwezigheid zoeken.

En dit laatste moeten we doen niet in eigen kracht maar in het geloof dat Christus het ons allemaal in genade heeft gegeven. Want zou God ons niet alles geven nu Hij Zijn enige geboren Zoon niet gespaard heeft (Rom. 8:31-32). Laten wij met Kerst vieren wat Hij allemaal voor ons heeft gedaan en wat Hij nog steeds doet!